Hönnun innréttinga er mikilvægt verkfræðilegt verkefni, sem miðar að því að viðhalda réttri stöðu og stöðugleika vinnustykkisins meðan á vinnslu stendur og tryggja þannig vinnslugæði og framleiðsluhagkvæmni. Hönnunarreglur innréttinga fela í sér eftirfarandi þætti:
Aðlögunarhæfni: Hönnun innréttinga verður að taka tillit til mismunandi lögun, stærða og efna vinnustykkisins til að tryggja að festingin geti lagað sig að mismunandi vinnslukröfum vinnustykkisins. Innréttingar ættu að hafa ákveðna stillanleika og aðlögunarhæfni, sem hægt er að ná með því að stilla uppbyggingu innréttingahlutanna eða nota útskiptanlegar innréttingareiningar til að koma til móts við mismunandi vinnustykki.
Stöðugleiki: Hönnun búnaðarins verður að tryggja nægjanlegan stöðugleika vinnustykkisins meðan á klemmu stendur, koma í veg fyrir tilfærslu eða aflögun og tryggja nákvæma staðsetningu vinnuhlutans við vinnslu. Fyrir stærri vinnustykki ætti hönnun innréttinga að íhuga að nota fjöl-punkta klemmu- eða stuðningsaðferðir til að auka stöðugleika.
Stífleikaregla: Hönnun innréttinga verður að tryggja nægilega stífleika til að standast ýmsa krafta sem myndast við vinnslu og viðhalda hlutfallslegri stöðu innréttingarhluta. Stífni er hægt að ná með því að auka þyngd festingarinnar, nota há-styrk efni eða bæta við tengiaðferðum.
Nákvæmni meginregla: Hönnun innréttinga verður að taka tillit til vinnslu nákvæmni kröfur vinnustykkisins, tryggja framleiðslu og rekstrarnákvæmni innréttingarinnar sjálfrar. Í hönnunarferlinu ætti að huga að því að draga úr villuheimildum, svo sem að draga úr vinnslu nákvæmni eða auka vinnslu nákvæmni.
Hagfræðileg meginregla: Hönnun innréttinga ætti að huga að hagkvæmni, lágmarka framleiðslu- og rekstrarkostnað. Staðlaðir hlutar, mátahönnun og fjöl-virk hönnun geta talist til að draga úr kostnaði.
